Beoordeling

Dat vertel ik je later

De titel alleen al is goed gekozen. Voor mij geeft het beweging aan en zo is ook het boek geschreven.

Vanuit verschillende oogpunten heb ik de ervaringen van Janske mogen meebeleven.

Soms geschreven vanuit een naïeve, kinderlijke blik en dan ineens vanuit een strijdbare empathische vrouw.

Het soms bedoelde en onbedoelde leed dat kinderen wordt aangedaan, is met geen pen te beschrijven. Janske heeft de pen wel in beweging gezet en haar verhaal opgeschreven.

Mijn zeer bescheiden oordeel als auteur van “Nooit meer schrijven” is: “Janske blijf vooral schrijven en ontdek wat je er nog meer mee kan doen”.

Ter aanvulling: Ik lees normaliter nooit een boek en zal dat ook zo houden. De uitzondering komt door:

Dat vertel ik je later